hidden pixel

Satio Definition

Contents

Latin

Etymology 1

From satis (“ample, sufficient”)

Verb

present active satiō, present infinitive satiāre, perfect active satiāvī, supine satiātum.

  1. I satisfy
Inflection
First Conjugation
indicative singular plural
first second third first second third
active present satiō satiās satiat satiāmus satiātis satiant
future satiābō satiābis satiābit satiābimus satiābitis satiābunt
imperfect satiābam satiābās satiābat satiābāmus satiābātis satiābant
perfect satiāvī satiāvistī satiāvit satiāvimus satiāvistis satiāvērunt
future perfect satiāverō satiāveris satiāverit satiāverimus satiāveritis satiāverint
pluperfect satiāveram satiāverās satiāverat satiāverāmus satiāverātis satiāverant
passive present satior satiāris satiātur satiāmur satiāminī satiantur
future satiābor satiāberis satiābitur satiābimur satiābiminī satiābuntur
imperfect satiābar satiābāris satiābātur satiābāmur satiābāminī satiābantur
perfect Use satiātus m., satiāta f., satiātum n. followed by the present indicative of sum.
future perfect Use satiātus m., satiāta f., satiātum n. followed by the future indicative of sum.
pluperfect Use satiātus m., satiāta f., satiātum n. followed by the imperfect indicative of sum.
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present satiem satiēs satiet satiēmus satiētis satient
imperfect satiārem satiārēs satiāret satiārēmus satiārētis satiārent
perfect satiāverim satiāverīs satiāverit satiāverīmus satiāverītis satiāverint
pluperfect satiāvissem satiāvissēs satiāvisset satiāvissēmus satiāvissētis satiāvissent
passive present satier satiēris satiētur satiēmur satiēminī satientur
imperfect satiārer satiārēris satiārētur satiārēmur satiārēminī satiārentur
perfect Use satiātus m., satiāta f., satiātum n. followed by the present subjunctive of sum.
pluperfect Use satiātus m., satiāta f., satiātum n. followed by the imperfect subjunctive of sum.
imperatives active passive
present (you) future (you) future (he/she) present (you) future (you) future (he/she)
singular satiā satiātō satiātō satiāre satiātor satiātor
plural satiāte satiātōte satiantō satiāminī satiantor
present perfect future present perfect future
infinitives satiāre satiāvisse satiātūrus esse satiārī satiātus esse satiātum īrī
participles satiāns (satiantis) satiātūrus-ra, -rum satiātus-a, -um satiandus-nda, -ndum
Related terms
Descendants

Etymology 2

From Proto-Indo-European

Noun

satiō (genitive satiōnis); f, third declension

  1. a sowing, planting
Inflection
Number Singular Plural
nominative satiō satiōnēs
genitive satiōnis satiōnum
dative satiōnī satiōnibus
accusative satiōnem satiōnēs
ablative satiōne satiōnibus
vocative satiō satiōnēs
Related terms

 

The above information uses material from Wiktionary and is licensed under the GNU Free Documentation License.
Some facts may not have been fully verified for accuracy. [Disclaimers]
This page was last archived by our server on Fri Sep 30 16:17:28 2011.
Displaying this page or its contents does not use any Wikimedia Foundation's resources.
The owners of this site proudly support the Wikimedia Foundation.